Opname via de huid

Voor een verklaring van de transdermale opname moeten we eerst ons grootste orgaan, de huid (met een oppervlakte van 1,5 tot 2 m2)  onder de loep nemen. Als barrière vervult de huid een belangrijke rol in ons immuunsysteem en verhindert het uitdroging. Tegelijkertijd scheidt de huid water, afvalstoffen en zout uit (bij transpiratie) en neemt het stoffen op. Het gaat daarbij om kleine vetvrije stoffen als nicotine, maar ook elektrolyten (zouten, zuren en hun tegenhangers basen). Op zich niets nieuws en allang toegepast. Denk maar eens aan nicotinepleisters, hormoonzalf of pijnstillers om te smeren.

Wat betreft magnesium is er inmiddels overtuigend bewijs dat dit ook via de huid wordt opgenomen, althans in de natuurlijke chloride-vorm zoals het magnesium van Zechsal. Hoe dat precies werkt daar zijn de wetenschappers het nog niet over eens. De meest aansprekende theorie over opname via de zweetklieren, is van Dr. Richard Danel van het Magnesium Health Institute. Ook diverse andere onderzoekers denken dat dit het meest waarschijnlijk is.

Net als in de nieren, zitten er aan het einde van de zweetklieren groepjes cellen die magnesium terugwinnen als het (via urine of zweet) het lichaam wil verlaten. De theorie is dat deze cellen niet alleen magnesium tegenhouden, maar ook opnemen (bij voldoende hoge concentratie). De aanwezigheid van deze cellen, die we waarschijnlijk in de loop van de evolutie hebben ontwikkeld, verklaart ook dat we niet allang massaal onder het magnesiumtekort zijn bezweken.

Wat is het verschil met pillen?

Nog steeds wordt het meest gebruikt gemaakt van magnesium in pilvorm. Op zich is daar niets mis mee, maar bedenk wel dat naar schatting 60 tot 70% van het magnesium niet wordt benut door het lichaam. De maag kan maar een beperkte hoeveelheid verwerken. De rest wordt gelijk afgevoerd via de nieren, vandaar ook vaak gehoorde klachten van dunne ontlasting of diarree bij het gebruik van pillen.

Door de opname via de huid omzeil je het maag-darm kanaal. Het is duidelijk dat de transdermale opname snel terrein wint en dat de wetenschappelijke belangstelling hiervoor groeit.